newsinstyle.nl

Indigo Journey

Blauwe inspiratie voor het nieuwe modeseizoen

Een imaginaire reis langs de associaties die de kleurstof indigo oproept, sluit aan bij de hang binnen modedesign naar authenticiteit en vakmanschap. Een belangrijke inspiratiebron voor mannenmode van dit voorjaar.

De noodzaak om onze aarde met meer respect te gaan behandelen leidt tot een groeiende belangstelling voor milieuvriendelijke productiemethoden en voor plantaardige kleurpigmenten. Indigo, ook wel de koning van de natuurlijke kleurstoffen genoemd, heeft een rijke en lange historie die wordt omgeven met symboliek. Zo staat de kleur voor

eigenschappen als wilskracht en creëert het een verruimende sfeer die inspiratie en rust brengt. Indigo is diep geworteld in de Japanse en Chinese cultuur en staat al eeuwenlang aan de basis van een rijke geschiedenis aan creatieve technieken en materiaalbewerkingen. Ikat weefsels, batik en tie & dye vormen dit voorjaar dan ook een bron van inspiratie voor prints en weefsels.
Maar de rijke blauwe kleur refereert natuurlijk ook aan authentieke Amerikaanse workwear en traditionele drachten van Japanse ambachtslieden zoals de yukuta, een zomerse korte kimono, of de harkama, een ruimvallende broek. Be inspired!

Hoe werkt het verven met natuurlijk indigo?
Indigo is een kleurstof die al meer dan 4000 jaar wordt gewonnen uit planten die indigotine bevatten. Het proces om hieruit verf te bereiden is complex en vraagt om expertise. Wereldwijd zijn er diverse plantensoorten die indigotine bevatten zoals het inheemse Indigofera tinctoriadie dat groeit in India en Indonesië of de Polygonum tinctorium, de belangrijkste indigoleverancier in China en Japan.
In Europa wordt wede (Isatis tinctoria) gebruikt, een plant die in een gematigd klimaat goed kan gedijen. Indigodragende planten oogst men als de bloemen nog in de knop zitten. Ze worden vervolgens een tijdlang bij een hoge temperatuur in water gelegd, zodat ze gaan gisten. Bij het fermentatieproces komt een gelige vloeistof (indigowit) vrij. Om deze te transformeren naar blauw moet de vloeistof een chemische reactie aangaan met zuurstof. De gebruikelijke methode is om het indigowit in een zogenaamde slagkuip te gieten en er dan met stokken net zolang op te slaan tot de massa zich als blauwe korrels tegen de bodem en zijkanten van de kuip afzet. Dit indigoblauw wordt achtereenvolgens gezeefd, gekneed, tot koeken gedroogd en tenslotte in blokjes gesneden.

Om deze blokjes pigment tot verfstof te transformeren moeten ze worden vermalen, maar omdat het ontstane poeder niet oplosbaar is in water moet het hele proces eerst worden omgedraaid en dan nog eens herhaald. De blokjes moeten weer omgezet worden in indigowit, met andere woorden: de zuurstof moet er weer uit. Dit gebeurt opnieuw via een fermentatieproces met behulp van bacteriën of chemicaliën. Om ervoor te zorgen dat deze stof zich dan kan binden aan het textiel dat geverfd moet worden, voegt men er vervolgens een loog (onder meer soda of urine) aan toe. Nadat dit mengsel een tijd in een kuip heeft staan trekken, is de vloeistof weer gelig en helder geworden en kan het verven beginnen. Het textiel wordt meerdere malen ondergedompeld. Tijdens het drogen doet het oxidatieproces opnieuw zijn werk en wordt de stof door de inwerking van de zuurstof geleidelijk aan steeds dieper, niet meer oplosbaar, indigoblauw. Meer weten over Indigo? Het boek Indigo, geschreven door Jenny Balfour-Paul, belicht de geschiedenis, de symboliek, het verfproces, de toepassingen en de verschillende decoratieve technieken. Uitgever Archetype Publications, ISBN 1904982158